Schrijfupdate #4: Nachtelijk schrijven

Deze bijdrage deelde ik onder de nieuwsbriefontvangers die op de hoogte willen zijn van mijn schrijfupdates. Hier kun je ook ontvanger worden!

Sommige onderwerpen beschrijf je niet in een kantoortuin. Daarom schrijf ik soms in de nacht, meestal tussen 0:00-2:00 uur. Daarvoor heb ik dan op de vroege avond een hazenslaapje gedaan. Zodat ik de andere dag op een gewoon tijdstip kan opstaan. Zoals dit verhaal over de Zwarte Cross, als inspiratie voor De Tsjoender.

Het is 2:58 uur op de zondag van de Zwarte Cross 2015. We staan in de discotent op het Walhalla, het exclusieve terrein voor campinggasten. Alleen maar helden om ons heen. Zo'n 24 uur geleden raasde een mini-orkaan over de Heilige Weilanden van Lichtenvoorde. We moesten onze tenten na afloop bij elkaar zoeken, de slaapzakken uithangen te drogen over de bouwhekken rondom de wc-blokken. Sommigen bleven schuilen op het festivalterrein. Anderen verdwenen in de McDonalds van Winterswijk. Veel mensen verlieten het festival. Alleen zij stonden zaterdagavond weer op.

We sompten zondag over het fors uitgedunde festival. Amper geslapen. Op een nat luchtbed. Onder een klamme slaapzak. Het verlies was zichtbaar. De drek ook. De feestvloer was open voor wie was gebleven. De hele dag keken we elkaar in de ogen en wisten we: jij en ik zijn overlevers. We omarmden de Cross, lieten niet los. We persten levensgeluk uit de dagen, de uren. Tot de laatste tellen. In de discotent van het Walhalla. Ruim gevuld, niet vol. Maar iedereen die er stond, stond er. Wie er was, wist het. Wie voelde, was in extase.

Het was niet makkelijk. We hadden het overleefd. De DJ voelde het goed aan. Hij draaide Evil Activities - Nobody Said It Was Easy. Ultiem geluk. Tot in de tenen in de hemel om 2:58 uur. Op zondagnacht in de discotent. Inmiddels was het 27 juli 2015.